„Biuro”

Teatr PIAN

Przy biurku odbijającym obraz rzeczywistości siedzi zjawa. Jest to postać urzędnika przejawiająca wszelkie jego typowe cechy poza jedną: wszystkie wpływające doń sprawy załatwiane są pozytywnie.

Postać pracuje po godzinach jako urzędnik państwowy. Dysponuje podpisem, który pozytywnie rozpatruje wszystkie sprawy. Wzbudza swoim wyglądem zakłopotanie, jak każdy urzędnik.

Akcja rozgrywa się w atmosferze imitującej pracę urzędu. Praca wre, lecz często jej zasady są mało zrozumiałe. W urzędzie wszystko też może stanowić sprawę do załatwienia. W spektaklu wykorzystuje się z premedytacją charakterystyczne zachowania urzędników. Jednak nasz urzędnik wciąż stara się być postacią pozytywną i to zdaje się być właśnie jego pracą. Zbiera wszelkie, nie załatwione, tak zwane trudne sprawy. Zbiera prośby i marzenia. Prosi, aby ludzie zapisali je lub powiedzieli po cichu, aby mogły odczekać swój określony czas z góry przeznaczony na oczekiwanie na realizację sprawy. Oferuje podpis pozytywny, tzn. odnoszący się pozytywnie do wszelkich przedstawionych w biurze wniosków. Obiecuje wszystko załatwić. Jest bardzo miły. Rozpościera cały wachlarz zachowań urzędnika wobec petenta, często w sposób dosłowny obrazując utarte określenia. Podczas spektaklu następuje interakcja z widzami, którzy zapraszani są do gry urzędnik – petent.

Praca teatralna założycielki teatru trwa od 1989 roku. Poprzez młodzieżowe teatry ruchu, pantomimę, uliczny Teatr Snów, Teatr Cinema, Theater Aspik autorka – Izabela Terek Jopkiewicz w 2012 roku dotarła do punktu, w którym w Gdańsku powstał Teatr Pian.
Swoje bogate doświadczenie zdobyte podczas pracy w wielu projektach w kraju i za granicą pragnie wykorzystać do prowadzenia dialogu z publicznością. Sztukę teatru traktuje jako doskonałe medium do nawiązywania żywej wymiany myśli i emocji, jako zachętę do otworzenia i zajrzenia przez nasze wewnętrzne drzwi, których zajęci codziennością nie mamy czasu otwierać.