„Letnie małżeństwo”

Marta ANDRZEJCZYK

W naszej Polsce – znanej z gazet jako kraj wyzwolonych, inteligentnych, ambitnych i zdolnych ludzi, gnębionych przez kiepskie rządy zaściankowych polityków – istnieją miejsca, których wcale nie chcemy oglądać. Których absurdalność, koślawość i głupota nie pasuje do obrazu kraju, w którym chcemy żyć. W które nie chcemy wierzyć i odkładamy je do lamusa historii jako zjawiska dawno już nieistniejące.

A jednak pewne rzeczy cały czas się zdarzają i dla poszczególnych ludzi stają się ich całym życiem. Zdarzają się na przykład w warmińsko-mazurskim. Kaśka – kurpianka mazurska opowiada swoją historię siedmiotygodniowego małżeństwa ze szlachcicem. Mezalians współczesny z historią i histerią w tle w jednym akcie.

Wszelkie podobieństwo do prawdziwych osób i zdarzeń czasem jest, a czasem nie jest przypadkowe. Jeśli myślisz, że to o tobie, to na pewno masz rację. Jeśli myślisz, że to nie o tobie, to obyś miał rację…
Agnieszka Kochanowska

Ta prosta historia napisana pełnym wdzięku, lekkim językiem opowiada o uniwersalnym dramacie, który rozgrywa się w zamknięciu czterech ścian. Konstrukcja tekstu i znakomita aktorska kreacja zarażają widza emocjami. Precyzyjnie zbudowana postać sprawia, że nie jesteśmy w stanie zdystansować się do tej historii. Klimatu, który wprowadza piękny głos wtórującej mu Andrzejczyk, nie da się podrobić.

Magdalena Hajdysz , Gazeta Wyborcza, 2008

Marta Andrzejczyk – rocznik 77, olsztynianka, pieśniarka, aktorka Białego Teatru w Olsztynie , w latach 2007 -2010 aktorka Teatru Kreatury z Gorzowa Wlkp. Śpiewa w projekcie słowno-muzycznym „Śpieszmy się kochać ludzi” poezja x. J. Twardowskiego, muz. H. F. Tabęckiego z towarzyszeniem Ewy Błaszczyk i Krzysztofa Kolbergera. 15 kwietnia 2010 roku, w imieniu polskich artystów i twórców, na Zamku Królewskim w Warszawie, programem „Śpieszmy się kochać ludzi”, pożegnała parę Prezydencką i Ministra
Tomasza Mertę; 1999 współzałożycielka grupy literacko-muzycznej SCENA BABEL, w latach 2002-2004 w Teatrze Pantomimy Olsztyńskiej, adeptka Olsztyńskiego Teatru Rapsodycznego, nagradzana w dziedzinie piosenki i aktorstwa (m.in. Szczebel do kariery za szczególnie wartościowy debiut aktorski podczas WROSTJA 2008), stypendystka Prezydenta Miasta Olsztyn, Ministra Kultury i Sztuki, Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
W 2007 ukazała się jej pierwsza płyta „Cicho”, na której gości głos Mirosława Czyżykiewicza. W 2010 roku wydała drugi album „Cienie”. Premiera recitalu „Kobiety Czasownik” przypadła na rok 2010. W 2011 odbyły się premiery jej monodramów muzycznych : ”Spadanie też jest formą lotu” i „Kim jest Wiera Gran”. W 2012 roku wyśpiewała na Zamku w Olsztynie swój recital „Listy Wiery Gran”